
Çalışma olmadığında,zamanın boşa aktığı hissi ortaya çıkabilir. Gün boş değildir ama anlamı bulanıklaşır.Yapılan bir iş yoksa, günün kendisi de sanki eksik kalmış gibidir. Bu deneyim çoğu zaman şu cümleyle ifade edilir:“Çalışmadığımda kendimi değersiz hissediyorum.” Bu his tembellik ya da isteksizlikten değil;değer ile üretkenlik arasına kurulan güçlü bağdan beslenir. Değer Neye…

Bir işi bırakıp başka bir işe geçtiğinde,yalnızca görevlerin değil, anlatının da değiştiğini fark etmek mümkündür. Aynı kişi olunmasına rağmen,kendini tanıtma biçimi, kullanılan kelimeler,hatta bazı ilişkiler…

İşsiz kalma ihtimali çoğu zaman yalnızca maddi bir endişe olarak düşünülür.Gelirin kesilmesi, düzenin bozulması, belirsizlik. Ama bu korku ortaya çıktığında hissedilen şey genellikle bundan daha…

Bir sohbet sırasında işinden bahsetmediğinde,ya da biri “Ne iş yapıyorsun?” diye sorduğunda kısa bir cevap verip durduğundaiçeride beliren o hafif huzursuzluk tanıdık olabilir. Sanki eksik…

Çoğu zaman biriyle tanışırken ilk sorulan sorulardan biri şudur:“Ne iş yapıyorsun?” Bu soru, gündelik bir merak gibi görünse de çoğu zaman kişinin kimliğine dair hızlı…

İnsanı anlamaya, iş yaşamındaki davranışlara ve dönüşüme odaklanan bir psikoloğum. Burada; çalışma hayatı, bireysel farkındalık ve insanın gündelik deneyimleri üzerine yazılar paylaşıyorum.